निसुर पठाराने
पुन्हा गुलाबी थाट घ्यावा
अन मन सांगे ओरडून
"तू पुन्हा एकदा लहानगा व्हावा"
चौफेर उधळणाऱ्या प्रश्नांनी
पुन्हा धावत्या पाण्याचा वेग घ्यावा
चक्रावलेल्या नजरेनं
इंद्रधानुश्यातल्या रंगांचा मागोवा घ्यावा
पाणावल्या डोळ्यांनी बापाकड
फिरायला न्यायचा हट्ट करावा अन
फुलांचा राजा गुलाबच का ???
सुर्यफुल का नाही !!! असं वेडा प्रश्न करावा
घोडा घोडा म्हणून सहजच
"मोत्या"च्या पाठीवर "स्वार" व्हावं
आणि घोड्यावर बसण्यापूर्वी मात्र
आईच्या पदरामागे जाऊन लपावं
बोळातल्या त्या कोपऱ्यात पुन्हा
गोट्या-लगोरीचा खेळ रंगावा
वर्गात शेवटच्या बाकावर बसून आजही
तुफान धुडगूस घालावा
गेलेल्या वेळानं दाहीदिशा
सर्वस्व पणाला लावून शोधावं
अन लहानपणीच्या गोंडस आठवणींना
काळाच्या विस्तीर्ण पडद्यावर मांडावं
वयाचं गणित आणि काळाचा ताळमेळ
साफ साफ चुकावा
अन मन सांगे ओरडून
"तू पुन्हा लहानगा व्हावा"
अन मन सांगे ओरडून
"तू पुन्हा लहानगा व्हावा" ....
लहानपण हे माणसाच्या आयुष्यातलं खूप मोठ्ठ लेणं आहे . लहानपणीचे बरेच फोटो वगैरे असतील .... पण बऱ्याच गोष्टी, बऱ्याच आठवणी या त्या फोटोस मध्ये बसण्यासारखा नव्हत्या .... कधी बसूही नाही शकत ...पण ते जगलेले क्षण, त्या जगलेल्या आठवणी याच चिरकाल आपल्यासोबत असतात ... आपल्यासोबत राहतात ... हीच किमया आहे लहानपणाची .... आपल्या सगळ्यांच्याच आवडत्या लहानपणाची .....
-विश्वजीत

No comments:
Post a Comment