माणसाच्या मेंदूमध्ये दोन बाजू असतात ..... एक डावी अन एक उजवी ..... डावी बाजू असते न ती आपल्या गणिती आणि तर्क वगैरे बाबींशी निगडीत असते अन उजवी असते ती कला , नवीन विचार यांच्याशी संबंधित असते . तसंच जर विचार केला तर असं जाणवत मला की माणसामध्येही अशा दोन वृत्ती असतात .... एक असते मी अन दुसरी असते तो .... बऱ्याचदा असं घडतं की जो मी असतो न त्याला कोठे जायचं ... काय करायचं ठाऊकच नसतं... मग अशावेळी तो जो असतो न तो आपल्याला नेहमी मदत करतो ... आपल्या आयुष्याला आकार देण्याचा प्रयत्न करतो .... "मी" असतो तो बाहेरच्या जगाला दाखवण्यासाठी फक्त .... "तो" असतो आपलं अस्तित्व ... आपले अंतरंग अन बराच काही जे एका जन्मात तरी समजणं शक्यच नाही ... मी आणि तो जेव्हा एकमेकांशी बोलतील तेव्हा काय होईल ... मी काय म्हणेल त्याला ..... याबद्दल थोडेसे विचार ....!!!
तूच आहेस तुझ्या
जीवनाचा शिल्पकार
फक्त दे माझ्या
मातीच्या गोळ्याला आकार
अनंत अनंत रंगांचा
तू एक बोलका ठसा
कागदावरल्या नक्षीमधला
सुंदर एक पिसारा जसा
ती नक्षी तू पुन्हापुन्हा कोर
ते रंग तू जप ......
अगदी तळहातावरच्या फोडासारखे
जेव्हा माझ्यामधल कोलाज खदखदत असेल,
तेव्हा तू पेटून उठ ......
मरगळलेले पाश तोड,
त्या कोरीव नक्षीमधले गोल जोड.....
गुदमरणाऱ्या डोहातल विष पिऊन टाक.....
भीतीचं कोडं निर्भीडपणे सोडवून काढ ......
पुन्हा एकदा नेहमीसारखं
कर स्वतःला सिद्ध
जाणवू दे सर्वांना
तुझं अस्तित्व .... माझ्यातलं.....
पुन्हा ठरशील मग तू
माझ्यातला सर्वोत्तम अलंकार
टिकवून ठेवशील तुझ्या - माझ्या
साऱ्या खुणा चिरकाल .....
नेहमीसारखं आजही तू
माझ्या जीवनाचा शिल्पकार
फक्त दे माझ्या
मातीच्या गोळ्याला आकार .....
तूच आहेस तुझ्या
जीवनाचा शिल्पकार
फक्त दे माझ्या
मातीच्या गोळ्याला आकार
- विश्वजीत
No comments:
Post a Comment